Kültürler, dünyanın, tanrıların ve insanların geleneklerinin kökenini açıklayan hikayeler anlatır. Mit, bu tür geleneksel bir hikayedir. Efsanelerin aksine, mitler genellikle doğaüstü varlıkları ve sıradan tarihsel zamanın dışında kalan olayları içerir. Dünyanın neden böyle olduğu ve insanların kutsal olanla nasıl ilişki kurması gerektiği hakkındaki sorulara cevap verirler.

Mitoloji, modern tarihsel anlamda olgusal doğruluğa öncelik vermez. Gerçeklikleri, onları anlatan topluluk için taşıdıkları anlamlarda yatar. Yaratılış mitleri, kahraman mitleri ve ahiret mitleri, belirli karakterler ve olay örgüsü büyük ölçüde farklılık gösterse de, kültürler arasında ortaya çıkar. Bilim insanları, mitleri değerler, korkular ve sosyal yapılar hakkında ortaya koydukları şeyler açısından incelerler.

Edebiyatta mit, derin bir arketip ve anlatı kalıbı hazinesi sunar. Yazarlar, çağdaş deneyime yorum getirmek için mitlere gönderme yapar veya onları yeniden yazarlar. Mitolojik düşüncenin sürekliliği, insanların bireysel yaşamları daha büyük bir kozmik veya ahlaki çerçeveye yerleştiren hikayeler aramaya devam ettiğini göstermektedir. İster gerçek anlamda inanılsın ister sembolik olarak okunsun, mitler anlamın güçlü düzenleyicileri olmaya devam etmektedir.