Dil, anlamı kodlamamızı ve iletmemizi sağlayan, konuşulan, yazılan veya işaret diliyle ifade edilen sembollerden oluşan, insana özgü bir sistemdir. Kelimeler keyfidir; "ağaç" sesi bitkiyle hiçbir benzerlik taşımaz. Yine de bir topluluğun konuşmacıları, bu kelimelerin eşleştirilmesi ve yeni cümleler oluşturmak için kullanılan kurallar konusunda hemfikirdir.

Sistem, birden fazla düzeyde yapıya sahiptir. Fonemler en küçük ses birimleridir. Morfemler anlam taşır. Söz dizimi, kelimelerin nasıl bir araya gelerek ifadeler ve cümleler oluşturduğunu yönetir. Anlam bilimi, bu birleşimlerin ne anlama geldiğiyle ilgilenir. Pragmatik ise bağlam ve niyetin yorumlamayı nasıl şekillendirdiğini ele alır.

Çocuklar bu sistemi şaşırtıcı bir hızla, çoğu zaman açık bir talimat almadan edinirler. Dört yaşına kadar çoğu, ana dillerinin temel gramerini kavramış olur. Bu kapasite biyolojik gibi görünse de, öğrenilen dil tamamen çevredeki topluluğa bağlıdır.

• Ortak anlamı olan keyfi semboller
• Sonsuz sayıda yeni cümle kurulmasına olanak sağlayan üretken kurallar
• Fonoloji, morfoloji, sözdizimi, anlambilim, pragmatik
• Hem sözlü hem de işaret dili yöntemleri

Başka hiçbir tür, benzer esneklik ve soyutlama düzeyine sahip bir sistem üretmemiştir; ancak bazı hayvanlarda sınırlı referans sinyalleri görülmektedir.