Język to unikatowy, ludzki system symboli mówionych, pisanych lub znakowych, który pozwala nam kodować i przekazywać znaczenie. Słowa są dowolne; dźwięk „drzewo” nie ma nic wspólnego z rośliną. Jednak użytkownicy danej społeczności zgadzają się co do odwzorowania i zasad łączenia tych słów w nowe zdania.

System ma strukturę wielopoziomową. Fonemy to najmniejsze jednostki dźwiękowe. Morfemy niosą znaczenie. Składnia reguluje sposób łączenia słów w frazy i zdania. Semantyka zajmuje się znaczeniem tych kombinacji. Pragmatyka zajmuje się tym, jak kontekst i intencja kształtują interpretację.

Dzieci przyswajają ten system z zadziwiającą szybkością, często bez wyraźnego instruktażu. Większość z nich w wieku czterech lat opanowuje podstawy gramatyki swojego języka ojczystego. Zdolność ta wydaje się biologiczna, jednak konkretny język, którego się uczy, zależy wyłącznie od otaczającej społeczności.

• Dowolne symbole o wspólnym znaczeniu
• Reguły generatywne pozwalające na nieskończoną liczbę nowych zdań
• Fonologia, morfologia, składnia, semantyka, pragmatyka
• Zarówno w formie mówionej, jak i migowej

Żaden inny gatunek nie wytworzył systemu o porównywalnej elastyczności i abstrakcji, chociaż niektóre zwierzęta wykazują ograniczone sygnały referencyjne.