Asimilasyon, bir azınlık grubunun baskın bir kültüre entegre edilmesi durumunu tanımlar. Zamanla, azınlığın kendine özgü dili, kıyafetleri, dini veya gelenekleri, üyeler çoğunluğun yaşam biçimini benimsedikçe kaybolabilir. Bu süreç nesiller sürebilir ve nadiren tamamlanır. Ayrıca zorla da gerçekleştirilebilir. Hükümetler, farklılıkları ortadan kaldırmak için kasıtlı kampanyalar yürüterek dilleri yasaklamış, çocukları ailelerinden almış ve törenleri yasaklamıştır.

20. yüzyılın başlarındaki Amerikan sosyolojisinden türetilen klasik modeller, asimilasyonu tek yönlü bir yol ve sonunda bir erime potası olarak tasvir ediyordu. Daha sonraki araştırmalar ise daha karmaşık bir durumu ortaya koydu. Göçmen gruplar, daha geniş topluma katılırken genellikle kendi miraslarının bazı kısımlarını koruyorlar. Baskın kültür de değişiyor, sözde absorbe ettiği gruplardan yiyecekleri, kelimeleri ve müziği özümsüyor. Asimilasyon gönüllü ve kademeli olduğunda, bir fırsat gibi görünebilir. Zorla yapıldığında ise bir tür kültürel şiddettir.

Asimilasyonun göstergeleri

• Dil, nesiller boyunca değişime uğrar.
• Egemen grupla evlilik yoluyla kaynaşma.
• Geleneksel dini uygulamalarda azalma.
• Etnik yerleşim bölgelerinden uzaklaşarak yerleşim yerlerinin dağıtılması.

Asimilasyonun memnuniyetle karşılanıp karşılanmaması büyük ölçüde iktidarı kimin elinde tuttuğuna ve yeni gelenlerden ne talep ettiğine bağlıdır.