Mera, hayvanların otlatılması için kullanılan çayırlık alandır. Genellikle yabani olmaktan ziyade ekilip yönetilen alanlardır, ancak kurak bölgelerde mera ve otlak arasındaki sınır bulanıklaşır. İyi bir mera sadece ot değildir. Mevsim boyunca dengeli beslenme sağlayan otlar, baklagiller ve geniş yapraklı bitkilerin bir karışımıdır.

Mera yönetimi, herhangi bir mahsulü yönetmeye benzer, tek farkı hasadın hayvanlar tarafından yapılmasıdır. Hayvan yoğunluğu, rotasyon süresi ve dinlenme dönemleri, meranın verimli kalıp kalmayacağını veya çıplak toprağa kadar otlanıp otlanmayacağını belirler. Aşırı otlatma klasik bir başarısızlık nedenidir: hayvanlar aynı ağılda çok uzun süre tutulur, bitkiler yeniden büyüyemez ve yabani otlar yayılır. Hayvanları birkaç günde bir hareket ettirerek yapılan rotasyonlu otlatma, vahşi sürülerin düzenini taklit eder ve bitkilerin canlı kalmasını sağlar.

Yaygın mera türleri

• Ilıman bölgelerde çok yıllık çim ve beyaz yonca
• Sıcak iklimlerde Bermuda çimi ve bahia çimi
• Yüksek protein içeriği için yonca ve kırmızı yonca.
• Düşük girdi gerektiren mera alanları için yerli otlar

İyi yönetilen meralar toprak karbonunu artırır, tozlayıcıları destekler ve tahıl bazlı sistemlere göre daha düşük maliyetle et ve süt üretir.