Eén enkele rol kan te veel zijn voor één persoon. Rolspanning is de moeilijkheid om aan de eisen van één enkele rol te voldoen. Een leraar met 40 leerlingen, geen assistent en een stapel werkstukken om na te kijken, ervaart rolspanning. Het gaat niet om conflicterende rollen, maar om één rol die te veel van iemand vraagt.

Rolbelasting komt veel voor in veeleisende beroepen: verpleging, maatschappelijk werk, onderwijs en hulpdiensten. Het leidt tot burn-out, personeelsverloop en een lagere kwaliteit van zorg. Het is geen teken van persoonlijke zwakte, maar een teken dat de functie overbelast is.

Reacties op rolspanning

• Prioriteren van taken: doe wat er het meest toe doet
• Delegeren waar mogelijk
• Grenzen stellen: nee zeggen
• Steun zoeken bij collega's of leidinggevenden.
• De functie verlaten als de spanning aanhoudt.

Organisaties kunnen de werkdruk verlagen door voldoende personeel aan te nemen, verwachtingen te verduidelijken en middelen beschikbaar te stellen. Maar veel werkplekken doen precies het tegenovergestelde. Ze stapelen taken op en bezuinigen op ondersteuning. Het resultaat zijn uitgeputte werknemers en systemen die de mensen die ze bedienen in de steek laten.