Sprinter pokonuje dystans mniejszą liczbą, ale mocniejszymi krokami niż reszta zawodników i dociera do mety jako pierwszy. Ta zdolność to szybkość. W sporcie zazwyczaj oznacza ona zdolność do szybkiego przemieszczania ciała lub narzędzia w przestrzeni.

Prędkość liniowa dominuje w sprintach i ucieczkach na bieżni. Prędkość wielokierunkowa ma znaczenie w sportach kortowych i na boisku. Przyspieszenie, prędkość maksymalna i wytrzymałość szybkościowa to odrębne cechy, które wymagają odmiennego nacisku na trening. Technika, siła i wydolność nerwowo-mięśniowa – wszystkie one mają na to wpływ.

Poprawa szybkości to długoterminowy projekt doskonalenia mechaniki i podnoszenia limitów produkcji siły. Drobne postępy na poziomie elitarnym są trudne do osiągnięcia. W wielu dyscyplinach sportowych nie zawsze wygrywa najszybszy zawodnik, ale brak szybkości trwale ogranicza możliwości taktyczne.

Prędkość stwarza przeciwnikom problemy, których nie da się całkowicie rozwiązać poprzez odpowiednie ustawienie.