Stratyfikacja społeczna to hierarchiczny układ klas społecznych w społeczeństwie. Klasyfikuje ludzi według bogactwa, władzy i statusu. To nie tylko nierówność. To strukturalna nierówność, która utrzymuje się przez pokolenia. Systemy kastowe, majątkowe i klasowe to różne formy stratyfikacji.

W systemach kastowych mobilność jest praktycznie niemożliwa. W systemach klasowych mobilność jest możliwa, ale ograniczona. We wszystkich systemach hierarchia kształtuje szanse życiowe: zdrowie, edukację, małżeństwo, a nawet długość życia. Im wyższa warstwa społeczna, tym większe szanse.

Wymiary stratyfikacji

• Bogactwo: aktywa, oszczędności, dziedziczenie
• Władza: wpływy polityczne i autorytet
• Status: prestiż i zaszczyty społeczne
• Edukacja: kwalifikacje i kapitał kulturowy

Stratyfikacja jest legitymizowana ideologicznie. Mówi się, że bogaci zasługują na swoje bogactwo. Biednych obwinia się za ubóstwo. Socjolodzy jednak pokazują, że to struktury, a nie tylko indywidualne wysiłki, determinują rezultaty. Stratyfikacja nie jest zjawiskiem naturalnym. Jest tworzona i podtrzymywana przez instytucje.