Sociale stratificatie is de hiërarchische ordening van sociale klassen in de samenleving. Het rangschikt mensen op basis van rijkdom, macht en status. Het is niet zomaar ongelijkheid. Het is gestructureerde ongelijkheid die generaties lang voortduurt. Kaste-, standen- en klassensystemen zijn verschillende vormen van stratificatie.

In kastenstelsels is mobiliteit vrijwel onmogelijk. In klassenstelsels is mobiliteit mogelijk, maar beperkt. In alle systemen bepaalt de hiërarchie de levensmogelijkheden: gezondheid, onderwijs, huwelijk en zelfs de levensverwachting. Hoe hoger je in de maatschappij staat, hoe beter je kansen.

Dimensies van stratificatie

• Vermogen: bezittingen, spaargeld, erfenis
• Macht: politieke invloed en autoriteit
• Status: prestige en maatschappelijke eer.
• Onderwijs: kwalificaties en cultureel kapitaal

Stratificatie wordt gelegitimeerd door ideologie. De rijken zouden hun rijkdom verdienen. De armen krijgen de schuld van hun armoede. Maar sociologen tonen aan dat structuren, en niet alleen individuele inspanningen, de uitkomsten bepalen. Stratificatie is niet natuurlijk. Het wordt gecreëerd en in stand gehouden door instellingen.