Rodzina na wsi w stanie Missisipi zarabia 30 000 dolarów rocznie. Mają samochód, mały dom i wystarczająco dużo jedzenia. Rodzina w San Francisco zarabia 80 000 dolarów i z trudem finansuje czynsz, opiekę nad dziećmi i rachunki medyczne. Ubóstwo względne to dochód niższy od średniej społecznej. Jest ono mierzone w odniesieniu do standardu życia w danym społeczeństwie.

Ubóstwo względne nie polega na przetrwaniu. Chodzi o uczestnictwo. Osoby żyjące w ubóstwie względnym mogą mieć co jeść, ale nie stać ich na to, co większość innych uważa za oczywiste: niezawodny samochód, przyzwoite mieszkanie, przybory szkolne, przyjęcie urodzinowe dla dziecka. Są wykluczeni z normalnego życia.

Jak to się mierzy

• Procent średniego dochodu, często 50% lub 60%
• Wskaźniki deprywacji materialnej
• Wskaźniki wykluczenia społecznego
• Ubóstwo subiektywne: jak ludzie postrzegają swoją sytuację

Stany Zjednoczone oficjalnie nie stosują wskaźnika ubóstwa względnego, ale OECD tak. Kraje z silnym systemem zabezpieczeń społecznych mają niższe wskaźniki ubóstwa względnego. Ubóstwo względne może występować nawet w bogatych społeczeństwach. Chodzi o nierówności, a nie tylko o niedobór.