Een gezin in het landelijke Mississippi verdient $30.000 per jaar. Ze hebben een auto, een klein huis en genoeg te eten. Een gezin in San Francisco verdient $80.000 en heeft moeite om de huur, kinderopvang en medische kosten te betalen. Relatieve armoede is een lager inkomen hebben dan het maatschappelijk gemiddelde. Het wordt gemeten aan de hand van de levensstandaard in een bepaalde samenleving.

Relatieve armoede gaat niet over overleven. Het gaat over participatie. Mensen in relatieve armoede hebben misschien genoeg te eten, maar ze kunnen zich niet veroorloven wat de meeste anderen als vanzelfsprekend beschouwen: een betrouwbare auto, een fatsoenlijk appartement, schoolspullen, een verjaardagsfeestje voor hun kind. Ze zijn uitgesloten van het gewone leven.

Hoe het wordt gemeten

• Percentage van het mediane inkomen, vaak 50% of 60%
• Indexen van materiële achterstand
• Indicatoren voor sociale uitsluiting
• Subjectieve armoede: hoe mensen hun situatie ervaren.

De VS gebruiken officieel geen maatstaf voor relatieve armoede, maar de OESO wel. Landen met sterke sociale vangnetten hebben lagere relatieve armoedecijfers. Relatieve armoede kan zelfs in welvarende samenlevingen voorkomen. Het gaat om ongelijkheid, niet alleen om schaarste.