58-letni księgowy aplikuje o pracę. Rekruter uśmiecha się, pyta o plany emerytalne i nigdy nie oddzwania. To jest ageizm: uprzedzenie lub dyskryminacja ze względu na wiek. Dotyczy to zarówno młodych, jak i starszych, choć osoby starsze częściej spotykają się z nim w miejscu pracy i placówkach opieki zdrowotnej.

Termin ten został ukuty przez geriatra Roberta Butlera w 1969 roku. Porównał go do rasizmu i seksizmu, argumentując, że uprzedzenia ze względu na wiek są równie szkodliwe i zinstytucjonalizowane. Stereotypy przedstawiają osoby starsze jako zapominalskie, powolne lub odporne na zmiany. Młodsi pracownicy są określani jako leniwi lub niedoświadczeni.

Gdzie się pojawia

• Zatrudnianie: starsi kandydaci zostali odrzuceni pomimo kwalifikacji
• Opieka zdrowotna: objawy bagatelizowane jako normalne oznaki starzenia się
• Media: starsze postacie przedstawiane jako komiczne lub bezradne
• Polityka: obowiązkowy wiek emerytalny w niektórych krajach

Ageizm szkodzi zdrowiu psychicznemu, skraca życie i kosztuje gospodarkę miliardy dolarów z powodu utraconej produktywności. W przeciwieństwie do rasy czy płci, wiek jest kategorią, do której ostatecznie dołącza każdy.