Een 58-jarige accountant solliciteert naar een baan. De interviewer glimlacht, vraagt ​​naar pensioenplannen en belt nooit meer terug. Dat is leeftijdsdiscriminatie: vooroordelen of discriminatie op basis van iemands leeftijd. Het treft zowel jongeren als ouderen, hoewel ouderen er vaker mee te maken krijgen op de werkvloer en in de gezondheidszorg.

De term werd in 1969 bedacht door gerontoloog Robert Butler. Hij vergeleek het met racisme en seksisme en betoogde dat leeftijdsdiscriminatie net zo schadelijk en net zo diepgeworteld is. Stereotypen schilderen oudere mensen af ​​als vergeetachtig, traag of weerstandig tegen verandering. Jongere werknemers worden bestempeld als lui of onervaren.

Waar het verschijnt

• Werving: oudere kandidaten worden ondanks hun kwalificaties afgewezen.
• Gezondheidszorg: symptomen worden afgedaan als normale ouderdomsverschijnselen.
• Media: oudere personages worden afgebeeld als komisch of hulpeloos.
• Beleid: verplichte pensioenleeftijd in sommige landen

Leeftijdsdiscriminatie schaadt de geestelijke gezondheid, verkort de levensduur en kost economieën miljarden aan verloren productiviteit. In tegenstelling tot ras of geslacht, is leeftijd een categorie waar iedereen uiteindelijk in terechtkomt.