Gest oznaczający zgodę w jednym kraju oznacza obrazę w innym. Psychologia międzykulturowa bada, jak kultura kształtuje procesy psychologiczne i jak te procesy z kolei wpływają na kulturę.

Badacze porównują funkcje poznawcze, emocje, samoocenę, rozumowanie moralne i zachowania społeczne w różnych społeczeństwach. Odróżniają uniwersalia kulturowe od wzorców specyficznych dla danej kultury i sprawdzają, czy teorie psychologiczne opracowane w próbach zachodnich sprawdzają się gdzie indziej. Metody obejmują starannie dobrane porównania, obserwację etnograficzną i coraz większe badania ankietowe w wielu krajach.

Wyniki badań zrewidowały założenia dotyczące niezależności i współzależności, ekspresji emocji oraz rozwoju teorii umysłu. Dziedzina ta znajduje również zastosowanie w pracach stosowanych w organizacjach globalnych, imigracji i edukacji międzynarodowej. Psychologia międzykulturowa podkreśla, że ​​nie można w pełni zrozumieć umysłu, badając tylko jedno środowisko kulturowe.

To, co w jednej społeczności wydaje się naturalne, w innej może wydawać się dziwne, a nawet patologiczne.