Een gebaar dat in het ene land instemming betekent, kan in een ander land als belediging worden gezien. Interculturele psychologie onderzoekt hoe cultuur psychologische processen vormgeeft en hoe die processen op hun beurt de cultuur beïnvloeden.

Onderzoekers vergelijken cognitie, emotie, zelfbeeld, moreel redeneren en sociaal gedrag in verschillende samenlevingen. Ze onderscheiden culturele universalismen van cultuurspecifieke patronen en toetsen of psychologische theorieën die in westerse studies zijn ontwikkeld, ook elders geldig zijn. De methoden omvatten zorgvuldige vergelijkingen, etnografische observatie en steeds grotere, internationale enquêtes.

De bevindingen hebben de aannames over onafhankelijkheid versus onderlinge afhankelijkheid, de uiting van emoties en de ontwikkeling van de theorie van de geest herzien. Het vakgebied is ook relevant voor toegepast werk in internationale organisaties, immigratie en internationaal onderwijs. De interculturele psychologie benadrukt dat de geest niet volledig begrepen kan worden door slechts één culturele context te bestuderen.

Wat in de ene gemeenschap als vanzelfsprekend wordt beschouwd, kan in een andere gemeenschap vreemd of zelfs pathologisch overkomen.