Typ B odnosi się do wzorca zachowania charakteryzującego się bardziej swobodnym, zrelaksowanym podejściem do życia. Friedman i Rosenman zestawili go z rywalizującym, zabiegającym o czas wzorcem typu A.

Osoby z typem osobowości B rzadziej odczuwają ciągłą presję czasu, są mniej podatne na wrogość i chętniej korzystają z wolnego czasu bez poczucia winy. Nadal mogą być ambitne i produktywne, ale zazwyczaj nie wykazują chronicznej niecierpliwości i gniewu, charakterystycznych dla typu osobowości A. Wczesne badania wykazały niższy wskaźnik zachorowań na chorobę wieńcową wśród osób z typem osobowości B, co później doprecyzowano, podkreślając ochronną wartość niskiego poziomu wrogości, a nie całego profilu typu osobowości B.

Ta dychotomia jest idealizacją; większość ludzi mieści się gdzieś na pewnym kontinuum. Niemniej jednak, określenie „Typ B” pozostaje wygodnym skrótem dla spokojniejszego, mniej reaktywnego stylu radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami. Pielęgnowanie elementów tego stylu – cierpliwości, mniejszej wrogości, realistycznych oczekiwań czasowych – stało się celem wielu programów zarządzania stresem.

Bardziej stałe tempo i mniejsza skłonność do gniewu charakteryzują wzorzec osobowości B.