Radzenie sobie skoncentrowane na emocjach ma na celu zmniejszenie stresu emocjonalnego wywołanego przez czynnik stresogenny, a nie zmianę samego czynnika stresogennego. Gdy sytuacji nie da się zmienić lub gdy reakcja emocjonalna jest przytłaczająca, ta forma radzenia sobie staje się kluczowa.

Strategie obejmują ponowną ocenę – znalezienie mniej zagrażającej interpretacji zdarzenia – poszukiwanie wsparcia emocjonalnego, rozładowanie emocji, wykorzystanie odwracania uwagi lub praktykowanie akceptacji. Pozytywne przeformułowanie i humor również mogą należeć do tej kategorii. Podejścia te nie eliminują problemu, ale mogą ograniczyć cierpienie wtórne i utrzymać funkcjonowanie, dopóki sytuacja się nie zmieni.

Radzenie sobie skoncentrowane na emocjach nie jest z natury gorsze od radzenia sobie skoncentrowanego na problemie. Gdy bliska osoba jest śmiertelnie chora lub gdy utrata pracy jest ostateczna, próby „naprawienia” tego, czego nie da się naprawić, mogą nasilać frustrację. W takich przypadkach regulacja reakcji emocjonalnej stanowi ścieżkę adaptacyjną. Elastyczne radzenie sobie – dopasowanie strategii do możliwości kontrolowania czynnika stresującego – pozwala przewidzieć lepsze dostosowanie niż sztywne poleganie na jednym stylu.

Czasami najrozsądniejszą reakcją nie jest zmiana świata, ale zmiana sposobu, w jaki świat jest odczuwany.