Emotiegerichte coping is erop gericht de emotionele stress die door een stressfactor wordt veroorzaakt te verminderen, in plaats van de stressfactor zelf te veranderen. Deze vorm van coping wordt essentieel wanneer de situatie niet kan worden veranderd, of wanneer de emotionele reactie overweldigend is.

Strategieën omvatten herwaardering – het vinden van een minder bedreigende interpretatie van de gebeurtenis – het zoeken naar emotionele steun, het uiten van gevoelens, afleiding zoeken of acceptatie oefenen. Positieve herinterpretatie en humor vallen hier ook onder. Deze benaderingen lossen het probleem niet op, maar ze kunnen secundair leed beperken en het functioneren behouden terwijl de situatie zich ontwikkelt.

Emotiegerichte coping is niet per se minderwaardig aan probleemgerichte coping. Wanneer een geliefde terminaal ziek is, of wanneer iemand definitief zijn baan verliest, kunnen pogingen om het onoplosbare te "verhelpen" de frustratie vergroten. In zulke gevallen is het reguleren van de emotionele reactie de meest geschikte aanpak. Flexibele coping – waarbij de strategie wordt aangepast aan de mate waarin de stressfactor beheersbaar is – voorspelt een betere aanpassing dan een rigide vasthoudendheid aan één enkele stijl.

Soms is het verstandigst niet om de wereld te veranderen, maar om te veranderen hoe we de wereld ervaren.