Podstawowe zasady ustanawiające i ograniczające władzę rządową są zawarte w konstytucji. Określa ona podział władzy, prawa obywateli oraz procedury stanowienia prawa zwyczajowego.

Konstytucje mogą być spisanymi pojedynczymi dokumentami lub niespisanymi zbiorami ustaw, konwencji i orzeczeń sądowych. Zazwyczaj rości sobie prawo do pierwszeństwa nad zwykłym ustawodawstwem. Procedury nowelizacji są zazwyczaj bardziej rygorystyczne niż w przypadku zwykłego ustawodawstwa, dzięki czemu podstawowe ramy pozostają względnie stabilne.

Projektowanie konstytucji kształtuje konkurencję polityczną: systemy prezydenckie kontra parlamentarne, struktury federalne kontra unitarne oraz siła kontroli sądowej – wszystko to wynika z wyborów konstytucyjnych. Kiedy aktorzy polityczni traktują konstytucję jako wiążącą, nawet jeśli niweczy ona ich doraźne cele, system zyskuje legitymację i przewidywalność. Kiedy traktują ją jako opcjonalną, sam konstytucjonalizm ulega erozji.

Konstytucja jest tak silna, jak silna jest wola potężnych podmiotów do jej przestrzegania.