Rządy potrzebują stałej siły roboczej, wybieranej ze względu na kompetencje, a nie lojalność polityczną. Służba cywilna to grupa urzędników rekrutowanych, awansowanych i chronionych przede wszystkim na podstawie zasług.

Systemy służby cywilnej zazwyczaj obejmują egzaminy konkursowe, klasyfikacje stanowisk i zasady ograniczające arbitralne zwolnienia. Celem jest ciągłość, fachowość i izolacja od czystej protekcji. W zamian za bezpieczeństwo od urzędników oczekuje się, że będą służyć kolejnym wybranym rządom z zachowaniem neutralności zawodowej.

Ideał nigdy nie jest w pełni realizowany. W większości systemów najwyższe szczeble władzy zajmują osoby mianowane politycznie, a nieformalne sieci kontaktów wpływają na kariery. Ruchy reformatorskie w XIX i XX wieku ograniczyły systemy otwartego podziału władzy w wielu krajach, jednak napięcia między elastycznością a niezależnością wciąż istnieją. Jakość służby cywilnej w dużym stopniu wpływa na to, czy ambitne strategie polityczne odniosą sukces, czy też ich wdrażanie utknie w martwym punkcie.

• Pracownicy rządowi z doświadczeniem zawodowym wybierani na podstawie zasług
• Zapewnia ciągłość działania między administracjami
• Chroniony przed arbitralnym usunięciem politycznym
• Oczekuje się, że będziesz pełnić służbę z zachowaniem neutralności zawodowej