Władza staje się autorytetem, gdy ludzie uznają ją za prawowitą. Autorytet to uznana zdolność do podejmowania wiążących decyzji i wydawania poleceń, którym inni czują się zobowiązani być posłuszni.

Max Weber wyróżnił tradycyjne, charyzmatyczne i prawno-racjonalne formy władzy. Współczesne państwa w dużej mierze opierają się na typie prawno-racjonalnym: urzędnicy czerpią swoje prawo do dowodzenia z reguł i procedur, a nie z osobistego prestiżu czy odziedziczonego statusu. Wybory, konstytucje i normy zawodowe przyczyniają się do tej legitymizacji.

Autorytet może ulec erozji, gdy urzędnicy wydają się skorumpowani, niekompetentni lub niewrażliwi. Może być również kwestionowany przez rywalizujących pretendentów, ruchy społeczne lub podmioty zewnętrzne. Skuteczne rządzenie wymaga czegoś więcej niż tylko surowej władzy; wymaga trwałego poczucia wśród rządzonych, że zasady i rządzący mają prawo do ich przestrzegania.

• Legalna władza do decydowania i wydawania poleceń
• Przyjęte jako słuszne przez tych, którzy mu podlegają
• Może opierać się na tradycji, charyzmie lub przepisach prawnych
• Osłabia się, gdy traci się legitymację