Macht wordt gezag wanneer mensen die als rechtmatig accepteren. Gezag is het erkende vermogen om bindende beslissingen te nemen en bevelen uit te vaardigen waaraan anderen zich verplicht voelen te gehoorzamen.

Max Weber onderscheidde traditionele, charismatische en juridisch-rationele vormen van gezag. Moderne staten leunen sterk op het juridisch-rationele type: ambtsdragers ontlenen hun gezag aan regels en procedures in plaats van aan persoonlijk prestige of erfelijke status. Verkiezingen, grondwetten en beroepsnormen dragen allemaal bij aan deze legitimiteit.

Het gezag kan afbrokkelen wanneer ambtsdragers corrupt, incompetent of onresponsief blijken te zijn. Het kan ook worden betwist door rivaliserende troonpretendenten, sociale bewegingen of externe actoren. Effectief bestuur vereist meer dan alleen brute macht; het vereist een duurzaam gevoel onder de geregeerden dat de regels en de machthebbers recht hebben op hun naleving.

• Legitieme bevoegdheid om te beslissen en te bevelen
• Aanvaard als rechtmatig door degenen die eraan onderworpen zijn.
• Kan gebaseerd zijn op traditie, charisma of wettelijke regels.
• Verzwakt wanneer de legitimiteit verloren gaat