Entalpia to całkowita zawartość ciepła w układzie przy stałym ciśnieniu. Jest to wielkość termodynamiczna, oznaczana literą H, równa się energii wewnętrznej układu powiększonej o iloczyn ciśnienia i objętości. Entalpia jest użyteczna, ponieważ większość reakcji chemicznych zachodzi przy stałym ciśnieniu, w atmosferze otwartej. Ciepło pochłonięte lub uwolnione w takiej reakcji to zmiana entalpii, zapisywana jako ΔH. Ujemna wartość ΔH oznacza, że ​​reakcja uwalnia ciepło i nazywa się ją egzotermiczną. Dodatnia wartość ΔH oznacza, że ​​reakcja pochłania ciepło i nazywa się ją endotermiczną.

Entalpia jest funkcją stanu, co oznacza, że ​​zależy tylko od aktualnego stanu układu, a nie od sposobu jego osiągnięcia. Ułatwia to obliczanie zmian energii. Prawo Hessa mówi, że całkowita zmiana entalpii reakcji jest sumą zmian entalpii dla każdego etapu, niezależnie od ścieżki. Pozwala to chemikom obliczać zmiany energii dla reakcji, które trudno zmierzyć bezpośrednio. Entalpia jest wykorzystywana w chemii, inżynierii i meteorologii. W pogodzie entalpia wilgotnego powietrza ma znaczenie dla zrozumienia burz i konwekcji.

Fakty dotyczące entalpii

• Definicja. H = U + PV.
• Funkcja stanu. Zależy tylko od bieżącego stanu.
• Egzotermiczny. Uwalnia ciepło, ujemne ΔH.
• Endothermic. Absorbuje ciepło, dodatnie ΔH.
• Prawo Hessa. Całkowita ΔH jest sumą kroków.

Entalpia to nie to samo co ciepło. Ciepło to transfer energii. Entalpia jest właściwością układu.