Medycyna to dwie rzeczy naraz. To nauka i praktyka diagnozowania, leczenia i zapobiegania chorobom. To również substancje stosowane w tym celu, choć w tym sensie słowo to pokrywa się z terminami „lek” i „lekarstwo”. Różnica tkwi głównie w kontekście. Lekarz praktykuje medycynę. Pacjent przyjmuje leki. To samo słowo obejmuje obie te rzeczy.

Ta dziedzina medycyny ogromnie się zmieniła w ciągu ostatniego stulecia. Antybiotyki sprawiły, że infekcje przestały być zabójcze, a stały się jedynie niedogodnościami. Szczepionki wyeliminowały ospę i doprowadziły polio do granic możliwości. Chemioterapia, immunoterapia i terapie celowane wydłużyły przeżycie w przypadku wielu nowotworów. Choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca i nadciśnienie, są obecnie leczone lekami, które pozwalają pacjentom żyć niemal normalnie. Chirurgia, obrazowanie i diagnostyka molekularna zmieniły to, co lekarze mogą zobaczyć i zrobić. Jednocześnie dostęp do opieki zdrowotnej pozostaje nierówny, a ceny leków stanowią stałe źródło napięć.

Gałęzie medycyny obejmują:

• Medycyna wewnętrzna. Opieka nad dorosłymi, często w szpitalach lub klinikach.
• Pediatria. Opieka nad niemowlętami, dziećmi i młodzieżą.
• Chirurgia. Leczenie operacyjne chorób i urazów.
• Psychiatria. Zaburzenia zdrowia psychicznego i zachowania.
• Zdrowie publiczne. Zapobieganie chorobom na poziomie populacji i promocja zdrowia.

Medycyna oparta na dowodach, łącząca najlepsze dostępne badania z wiedzą kliniczną i wartościami pacjenta, stanowi dominującą podstawę współczesnej praktyki.