Większość fal podlega przewidywalnym rozkładom statystycznym. Czasami jednak fala znacznie większa od sąsiednich pojawia się bez ostrzeżenia. Te ekstremalne zjawiska na otwartym oceanie nazywane są falami zbójeckimi. Mogą one przekraczać dwukrotnie wysokość fali znaczącej otaczającego stanu morza i powodować uszkodzenia lub zatonięcia statków.

Fale zbójeckie powstają w wyniku konstruktywnej interferencji ciągów fal, prawdopodobnie wzmacnianej przez prądy lub nieliniowe mechanizmy ogniskowania. Występują częściej w niektórych regionach, takich jak Prąd Przylądka Igielnego u wybrzeży RPA, gdzie fale napotykają przeciwne prądy. Radar satelitarny i boje oceaniczne potwierdziły, że fale zbójeckie, niegdyś traktowane jako marynarski mit, są realne i możliwe do zmierzenia.

Projektowanie statków i konstrukcji morskich uwzględnia obecnie możliwość wystąpienia fal zbójeckich. Prognozowanie pojedynczych fal zbójeckich pozostaje niemożliwe, ale ulepszone modele fal i dane z boi w czasie rzeczywistym pomagają zidentyfikować warunki, w których prawdopodobieństwo wystąpienia takiego zjawiska jest podwyższone. Relacje naocznych świadków często opisują „ścianę wody”, która pojawia się nagle z pozornie zwyczajnego morza.

• Niezwykle duża fala w porównaniu do otaczających mórz
• Może przekroczyć dwukrotnie wysokość fali znaczącej
• Spowodowane przez zakłócenia i efekty nieliniowe
• Udokumentowane przez boje i satelity