W chłodnych, bogatych w składniki odżywcze wodach przybrzeżnych, duże brunatne glony, zwane kelpami, wyrastają pionowo z dna morskiego i tworzą gęste, wysokie skupiska. Te lasy kelpów należą do najbardziej produktywnych ekosystemów na planecie i tworzą trójwymiarowe siedlisko dla niezliczonych bezkręgowców, ryb i ssaków morskich.

Kelpy wymagają twardego podłoża do przyczepienia, wystarczającej ilości światła i temperatury zazwyczaj poniżej 20°C. Rosną szybko, czasami o wiele centymetrów dziennie, i są żerowane przez jeżowce, ślimaki i inne roślinożerne zwierzęta. Kiedy drapieżniki, takie jak wydry morskie lub niektóre gatunki ryb, kontrolują żerujące zwierzęta, lasy kelpów kwitną; gdy żerujące zwierzęta stają się zbyt liczne, kelp może zostać zredukowany do jałowego gruntu.

Lasy wodorostów chronią linie brzegowe, wspierają cenne łowiska i pochłaniają dwutlenek węgla. Są wrażliwe na ocieplenie, morskie fale upałów i zmiany w populacjach drapieżników. Działania rekultywacyjne obejmują przesadzanie wodorostów, kontrolę populacji jeżowców i ochronę kluczowych drapieżników. Nurkowie i badacze pracujący w zdrowych lasach wodorostów często opisują to doświadczenie jako pływanie w żywej katedrze z liści.

W idealnych warunkach pojedyncza roślina kelp może w ciągu jednego sezonu wyrosnąć z dna morskiego na powierzchnię.