Obiekty swobodnie poruszające się po Ziemi zdają się być zakrzywione, ponieważ sama planeta obraca się pod nimi. To pozorne odchylenie to efekt Coriolisa. Na półkuli północnej odchylenie jest w prawo od kierunku ruchu; na półkuli południowej – w lewo.

Efekt ten jest nieznaczny na równiku i nasila się w kierunku biegunów. Kształtuje on cyrkulację atmosfery i oceanu na dużą skalę, kierując wiatry i prądy w kierunku znanych wzorców pasatów, wiatrów zachodnich i wielkich wirów subtropikalnych. Bez efektu Coriolisa w basenach oceanicznych brakowałoby prądów granicznych, które transportują ogromne ilości ciepła w kierunku biegunów.

Siła ta jest proporcjonalna do prędkości i sinusa szerokości geograficznej, dlatego najsilniej oddziałuje na obiekty poruszające się szybko lub na duże odległości. Codzienna intuicja może być myląca, ponieważ efekt ten jest zbyt słaby, aby go zauważyć w ruchach na skalę gospodarstwa domowego. W oceanografii i meteorologii jest to jednak fundamentalna zasada organizacyjna.

Każdy większy układ współczesny na planecie nosi ślad obrotu Ziemi.