W odpowiedniej kombinacji składników odżywczych, światła i temperatury mikroskopijne glony mogą rozmnażać się tak szybko, że przebarwiają wodę. Takie zjawiska nazywane są zakwitami glonów. Niektóre pozostają nieszkodliwe, a nawet pożyteczne; inne uwalniają toksyny lub wyczerpują tlen, gdy gęsta populacja w końcu obumiera i ulega rozkładowi.

Wody przybrzeżne, do których trafiają ścieki z terenów rolniczych, są szczególnie podatne na zakwity. Ocieplenie mórz i zmiana cyrkulacji mogą również sprzyjać niektórym gatunkom. Czujniki satelitarne wykrywają charakterystyczne zmiany koloru, co pozwala agencjom wydawać ostrzeżenia dotyczące połowów skorupiaków lub zamykania plaż, gdy dominują gatunki toksyczne.

Nie każdy zakwit to „czerwony przypływ”, jednak termin ten jest często używany w luźnym znaczeniu dla każdego znaczącego zjawiska. Zarządzanie dopływem składników odżywczych pozostaje najskuteczniejszą metodą kontroli długoterminowej. Działania krótkoterminowe koncentrują się na monitorowaniu i zaleceniach publicznych w celu ochrony zarówno zdrowia ludzkiego, jak i życia morskiego.

Pojedynczy kwiat może w ciągu kilku dni zamienić czystą zatokę w mętną, cuchnącą przestrzeń.