Okrąg to zbiór wszystkich punktów na płaszczyźnie, znajdujących się w tej samej odległości od ustalonego środka. Ta odległość to promień. Sam okrąg to krzywa; obszar wewnątrz to dysk. To rozróżnienie ma znaczenie w geometrii, choć potoczna mowa często je zaciera.

Okręgi fascynują matematyków od tysiącleci. Stosunek obwodu do średnicy wynosi pi, czyli jest liczbą niewymierną, wynoszącą około 3,14159. Pole powierzchni to pi razy kwadrat promienia. Te dwa wzory pojawiają się na niemal każdym kursie geometrii i w niezliczonych obliczeniach inżynierskich.

Okręgi pojawiają się w kołach, kołach zębatych, orbitach, zmarszczkach i tarczach zegarów. Mają idealną symetrię: każda średnica jest osią symetrii, a każdy obrót wokół środka odwzorowuje okrąg na siebie. W geometrii analitycznej równanie (x − h)² + (y − k)² = r² opisuje okrąg o środku (h, k) i promieniu r. Proste do zdefiniowania, nieskończenie użyteczne.

• Zbiór punktów równoodległych od środka
• Promień to odległość od środka do krawędzi
• Obwód = 2πr; powierzchnia = πr²
• Idealna symetria obrotowa