Bodziec to bodziec zewnętrzny, który kieruje zachowanie w stronę celu. W przeciwieństwie do popędu, który działa od wewnątrz, bodziec przyciąga z zewnątrz.

Jedzenie jest bardziej atrakcyjne, gdy jest się głodnym, jednak widok lub zapach preferowanego produktu może motywować do jedzenia nawet bez silnego pozbawienie go. Pieniądze, pochwały, oceny i uznanie społeczne pełnią funkcję bodźców w szerokim zakresie ludzkich działań. Wartość bodźca nie jest stała; zależy od aktualnego stanu danej osoby, jej wcześniejszych doświadczeń i oczekiwań co do rezultatu.

Teoria bodźców uzupełnia teorię redukcji popędów, wyjaśniając, dlaczego organizmy poszukują stymulacji i dlaczego ten sam stan potrzeby może prowadzić do różnych zachowań w zależności od dostępnych nagród. W teorii uczenia się bodźce to czynniki wzmacniające zachowania, które je wywołują. W codziennej motywacji oczekiwanie na bodźce może podtrzymywać wysiłek przez długi czas.

Kiedy zachowanie jest pobudzane obietnicą nagrody, mamy do czynienia z zachętą.