Een stimulans is een externe prikkel die gedrag in de richting van een doel stuurt. In tegenstelling tot een innerlijke drijfveer, trekt een stimulans van buitenaf aan.

Eten is aantrekkelijker als je honger hebt, maar de aanblik of geur van een favoriet gerecht kan zelfs zonder ernstige ontbering tot eten aanzetten. Geld, lof, cijfers en sociale erkenning fungeren als prikkels in een breed scala aan menselijke activiteiten. De waarde van een prikkel is niet vaststaand; deze hangt af van de huidige toestand van het individu, eerdere ervaringen en verwachtingen over de uitkomst.

De incentive-theorie vult de drijfveer-reductietheorie aan door te verklaren waarom organismen stimulatie zoeken en waarom dezelfde behoefte tot verschillende gedragingen kan leiden, afhankelijk van de beschikbare beloningen. In de leertheorie zijn incentives de bekrachtigers die de gedragingen die ze produceren, versterken. Bij alledaagse motivatie kan de anticipatie op een incentive de inspanning gedurende langere perioden volhouden.

Wanneer gedrag wordt gestimuleerd door de belofte van een beloning, is er sprake van een prikkel.