Większość ludzi uczy się co najmniej jednego języka bez formalnych lekcji. Język ojczysty to język lub języki, których dana osoba uczy się od najmłodszych lat poprzez zanurzenie się w społeczności językowej, często nazywany językiem ojczystym lub językiem ojczystym.

Nabywanie pierwszego języka przebiega zgodnie z powszechnie przyjętymi kamieniami milowymi rozwoju, odzwierciedlając jednocześnie specyficzną gramatykę, której się uczymy. Fonologia, słownictwo i złożona składnia rozwijają się w nakładających się na siebie etapach. Dzieci mogą dorastać z dwoma pierwszymi językami w prawdziwie dwujęzycznych domach.

Znajomość pierwszego języka zazwyczaj pozostaje dominująca w kontekście emocji i szybkiego przetwarzania, choć okoliczności życiowe mogą zmieniać tę dominację. Systemy edukacyjne oparte na pierwszym języku dziecka wspierają naukę w różnych przedmiotach. Termin ten identyfikuje porządek i wczesne środowisko nabywania umiejętności, a nie trwałą przewagę umiejętności.

• Język nabyty od najmłodszych lat
• Nauka odbywa się poprzez zanurzenie, a nie wyłącznie poprzez formalną naukę
• W środowiskach dwujęzycznych może być ich więcej niż jedna
• Kształtuje tożsamość i często pozostaje dominująca