W większości miejsc rynek pracy sam w sobie nie wyznacza minimalnego poziomu płacy. Płaca minimalna to najniższa stawka godzinowa, jaką pracodawcy mogą legalnie płacić pracownikom objętym ubezpieczeniem, ustalona ustawowo lub przepisami wykonawczymi.

Stawki mogą się różnić na szczeblu krajowym, stanowym i lokalnym, a często obowiązują wyższe stawki lokalne. W zależności od jurysdykcji, zwolnienia mogą dotyczyć niektórych stażystów, pracowników otrzymujących napiwki lub małych pracodawców. Organy ścigania badają niedopłaty i mogą dochodzić zaległych wynagrodzeń oraz naliczać kary.

Zwolennicy twierdzą, że płaca minimalna zmniejsza wyzysk i ubóstwo wśród pracowników o niskich płacach; krytycy twierdzą, że może ona zmniejszyć zatrudnienie w niektórych grupach. Organy ustawodawcze okresowo korygują stawki w zależności od inflacji lub celów polityki. Pracodawcy muszą dokładnie monitorować godziny pracy, aby przestrzegać tych zasad.

• Najniższa zgodna z prawem stawka godzinowa dla pracowników objętych ochroną
• Ustanowione ustawowo na różnych szczeblach rządu
• Z zastrzeżeniem wyłączeń i działań egzekucyjnych
• Dostosowywane okresowo na podstawie przepisów prawa lub indeksacji