De arbeidsmarkt alleen bepaalt in de meeste gevallen niet het minimumloon. Het minimumloon is het laagste uurloon dat werkgevers wettelijk mogen betalen aan werknemers die onder de wet vallen, vastgesteld in wet- of regelgeving.

De tarieven kunnen verschillen op nationaal, staats- en lokaal niveau, waarbij lokale tarieven vaak hoger liggen. Afhankelijk van de jurisdictie kunnen er uitzonderingen gelden voor bepaalde stagiairs, werknemers met fooien of kleine werkgevers. Handhavingsinstanties onderzoeken onderbetaling en kunnen achterstallig loon en boetes innen.

Voorstanders beweren dat minimumlonen uitbuiting en armoede onder laagbetaalde werknemers verminderen; critici stellen dat ze de werkgelegenheid voor bepaalde groepen juist kunnen verminderen. Wetgevers passen de tarieven periodiek aan op basis van inflatie of beleidsdoelen. Werkgevers moeten de gewerkte uren nauwkeurig bijhouden om aan de wet te voldoen.

• Laagste wettelijk toegestane uurloon voor werknemers die onder de wet vallen
• Vastgelegd in de wet op verschillende overheidsniveaus
• Onder voorbehoud van uitzonderingen en handhavingsmaatregelen
• Periodiek aangepast door wetgeving of indexering.