Woda pitna jest bezpieczna do picia. Spełnia normy dotyczące zanieczyszczeń mikrobiologicznych, chemicznych i fizycznych. Wygląda przejrzyście, pachnie świeżo i ma akceptowalny smak. Większość ludzi w krajach rozwiniętych traktuje ją jako coś oczywistego. Miliardy ludzi jej nie mają.

Uzdatnianie wody pitnej obejmuje wiele etapów. Koagulacja i flokulacja zlepiają cząsteczki zanieczyszczeń. Sedymentacja pozwala im się osadzać. Filtracja usuwa pozostałe cząsteczki. Dezynfekcja, zazwyczaj chlorem lub światłem ultrafioletowym, zabija patogeny. Niektóre systemy dodają fluor, aby zapobiegać próchnicy zębów. Dokładny proces zależy od źródła: rzek, jezior, zbiorników wodnych lub podziemnych warstw wodonośnych.

Czego nie może zawierać woda pitna

• Bakterie chorobotwórcze, wirusy i pasożyty.
• Nadmierna ilość ołowiu, arsenu, azotanów i innych substancji chemicznych.
• Szkodliwe poziomy produktów ubocznych dezynfekcji.
• Mikroplastik i zanieczyszczenia przemysłowe podlegają coraz większemu monitorowaniu.
• Nieakceptowalny smak, zapach lub kolor.

Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że miliardy ludzi nie mają dostępu do bezpiecznej wody pitnej. Konsekwencje są poważne: choroby biegunkowe, cholera, dur brzuszny i śmiertelność dzieci. W krajach rozwiniętych starzejące się rury i ołowiane przyłącza wciąż stanowią problem. Flint w stanie Michigan jest najbardziej znanym przykładem z ostatnich lat. Woda pitna to nie tylko osiągnięcie techniczne. To fundament zdrowia publicznego, a jego utrzymanie wymaga ciągłych inwestycji.