Drinkwater is veilig. Het voldoet aan de normen voor microbiële, chemische en fysische verontreinigingen. Het is helder, ruikt schoon en smaakt acceptabel. De meeste mensen in ontwikkelde landen beschouwen het als vanzelfsprekend. Miljarden mensen hebben er geen toegang toe.

Het zuiveren van drinkwater omvat meerdere stappen. Coagulatie en flocculatie zorgen ervoor dat vuildeeltjes samenklonteren. Sedimentatie laat ze bezinken. Filtratie verwijdert de resterende deeltjes. Desinfectie, meestal met chloor of ultraviolet licht, doodt ziekteverwekkers. Sommige systemen voegen fluoride toe om tandbederf te voorkomen. Het precieze proces hangt af van de bron: rivieren, meren, reservoirs of ondergrondse waterlagen.

Wat drinkwater niet mag bevatten

• Pathogene bacteriën, virussen en parasieten.
• Een te hoge concentratie lood, arseen, nitraat of andere chemicaliën.
• Schadelijke concentraties van desinfectiebijproducten.
• Microplastics en industriële verontreinigingen worden steeds vaker in de gaten gehouden.
• Onacceptabele smaak, geur of kleur.

De Wereldgezondheidsorganisatie schat dat miljarden mensen geen toegang hebben tot veilig drinkwater. De gevolgen zijn ernstig: diarree, cholera, tyfus en kindersterfte. In ontwikkelde landen blijven verouderde leidingen en loden waterleidingen een probleem. Flint, Michigan, is het bekendste recente voorbeeld. Drinkwater is niet alleen een technische prestatie. Het is een fundament van de volksgezondheid en het behoud ervan vereist voortdurende investeringen.