Postać kontrastująca to postać kontrastująca z inną postacią – zazwyczaj protagonistą – w celu uwypuklenia szczególnych cech postaci głównej. Różnice te uwydatniają postać centralną.

W "Hamlet" Laertes i Fortynbras stanowią kontrast dla Hamleta: obaj są młodymi mężczyznami, którzy pragną zemsty, jednak ich zdecydowane działania kontrastują z opieszałością Hamleta. Watson jest kontrastem dla Holmesa; jego zwyczajne spostrzeżenia uwydatniają geniusz Holmesa. Kontrast nie musi być przeciwieństwem pod każdym względem; nawet kilka istotnych różnic może okazać się decydujących. Czasami kontrastem jest przyjaciel, czasami rywal, a czasami postać drugoplanowa, pojawiająca się tylko na krótko.

Pisarze używają „postaci drugoplanowych”, aby uniknąć konieczności bezpośredniego przedstawiania cech postaci. Kontrast jest raczej widoczny niż sugerowany. Dobrze nakreślona postać drugoplanowa ma wystarczająco dużo niezależnego życia, by pozostać interesująca; postać czysto mechaniczna sprawia wrażenie raczej urządzenia niż osoby.

Jeśli jedna postać istnieje głównie po to, by podkreślać cechy innej, to jest ona kontrastem.