Dodaj jednego pracownika więcej do małej kuchni, a wszystko pójdzie szybciej. Dodaj piątego, dziesiątego, dwudziestego, a w kuchni zrobi się tłoczno. Wydajność może nadal rosnąć, ale każdy nowy pracownik daje mniej niż poprzedni. To malejące przychody, jedna z najstarszych idei ekonomii. Jej początki sięgają Davida Ricardo i jego analizy gruntów rolnych na początku XIX wieku.

Zasada ta obowiązuje zawsze, gdy przynajmniej jeden czynnik jest stały. Rolnik z ustaloną działką może dodać nawóz i zobaczyć wzrost plonów. Ciągłe dodawanie nawozu powoduje spadek zysków, a następnie całkowite zaprzestanie, a następnie spadek do zera, ponieważ chemikalia wypalają glebę. Fabryka z ustalonym parkiem maszynowym może zatrudnić więcej pracowników, ale w końcu będą sobie nawzajem przeszkadzać.

Malejące zyski mają znaczenie dla teorii wzrostu. Pomaga ona wyjaśnić, dlaczego kraje biedne mogą szybko się rozwijać, wdrażając istniejące technologie, podczas gdy kraje bogate muszą wprowadzać innowacje, aby utrzymać wzrost. Ostrzega również przed prostymi rozwiązaniami. Rzucanie coraz większej ilości pieniędzy lub angażowanie większej liczby ludzi w rozwiązanie problemu działa tylko do momentu, aż przestanie.

Kluczowe punkty

• Przynajmniej jedno wejście musi być stałe
• Produkcja krańcowa spada wraz ze wzrostem zmiennych nakładów
• Ostatecznie produkcja marginalna może stać się ujemna
• Zasada ta dotyczy ziemi, pracy i kapitału
• Stanowi podstawę argumentacji na rzecz wzrostu opartego na innowacjach