Brak drzew. Zamarznięta ziemia. Sezon wegetacyjny mierzony w tygodniach. Tundra pokrywa około 10 procent powierzchni lądów Ziemi, głównie w Arktyce i na wysokich szczytach górskich, gdzie warunki są zbyt surowe dla lasów.

Słowo to pochodzi z języka rosyjskiego i oznacza bezdrzewny pas górski. Arktyczna tundra otacza półkulę północną, od Alaski przez Kanadę, Skandynawię i Syberię. Alpejska tundra występuje na dużych wysokościach w górach na całym świecie. Oba te obszary charakteryzują się tymi samymi cechami: wieczną zmarzliną, niskimi opadami i krótkim latem.

Co tam mieszka

• Mchy, porosty, turzyce i krzewinki
• Karibu, piżmowoły, lisy polarne, lemingi
• Ptaki wędrowne, które przylatują na krótkie lato
• Owady, których cykl życiowy trwa kilka tygodni

Wieczna zmarzlina, czyli trwale zamarznięta warstwa pod powierzchnią, kształtuje wszystko. Uniemożliwia rozwój głębokich korzeni. Zatrzymuje wodę, tworząc latem bagna i stawy. Magazynuje ogromne ilości węgla, zamkniętego w zamarzniętej materii organicznej. Wraz z ocieplaniem się Arktyki wieczna zmarzlina rozmarza, uwalniając metan i dwutlenek węgla. Tundra nie jest pusta. To skarbiec węgla, który powoli się otwiera.