Pszczoły otrzymują nektar. Kwiaty są zapylane. Oba gatunki odnoszą korzyści. To mutualizm, czyli relacja, w której oba gatunki wchodzące w interakcje czerpią korzyści ze współpracy. Termin ten obejmuje szeroki zakres partnerstw. Niektóre są obligatoryjne, co oznacza, że ​​gatunki nie mogą bez siebie przetrwać. Przykładem są figi i osy figowe. Osa zapyla figę i składa w niej jaja. Żadna z nich nie może się rozmnażać bez drugiej. Inne mutualizmy są fakultatywne, co oznacza, że ​​partnerzy mogą przetrwać osobno, ale lepiej sobie radzą razem.

Mutualizm przybiera wiele form. Ryby czyściciele zjadają pasożyty większych osobników, zdobywając pożywienie, podczas gdy większe osobniki pozbywają się szkodników. Grzyby mikoryzowe łączą się z korzeniami roślin i pomagają im wchłaniać wodę i minerały; w zamian rośliny dostarczają grzybom cukry. Mrówki chronią akacje przed roślinożercami, a w zamian otrzymują schronienie i pożywienie. Te relacje nie zawsze są równe. Jeden z partnerów może zdradzać, czerpiąc korzyści bez świadczenia usług. Z czasem zdrada może destabilizować mutualizm.

Wspólne mutualizmy

• Zapylanie: pszczoły, motyle i kwiaty.
• Ryby czyściciele i ich gospodarze.
• Grzyby mikoryzowe i korzenie roślin.
• Mrówki i drzewa akacjowe.

Mutualizm to nie altruizm. Każdy z partnerów dąży do własnych korzyści. Związek trwa, ponieważ oboje na tym korzystają.