Sieć pokarmowa odwzorowuje wszystkie zależności pokarmowe w ekosystemie. Jest to sieć powiązanych ze sobą łańcuchów pokarmowych, pokazująca, które organizmy jedzą które i jak energia przepływa przez system. Sieć pokarmowa dla stawu może obejmować glony, pchły wodne, małe ryby, żaby, czaple i bakterie. Strzałki wskazują od zjadanego organizmu do organizmu, który go zjada. Rezultat wygląda jak splątany diagram, i o to właśnie chodzi. Prawdziwe ekosystemy są splątane.

Sieci pokarmowe ujawniają pośrednie skutki. Usunięcie głównego drapieżnika może spowodować gwałtowny wzrost populacji roślinożerców, co doprowadzi do nadmiernego wypasu roślin, od których zależą inne gatunki. Dodanie gatunku inwazyjnego może wyprzeć gatunki rodzime o pożywienie, zmieniając całą sieć. Ekolodzy badają sieci pokarmowe, aby zrozumieć ich odporność i podatność na zagrożenia. Sieć z wieloma połączeniami jest bardziej stabilna niż sieć z niewielką liczbą. Jeśli jeden gatunek będący ofiarą zaniknie, drapieżniki mogą przerzucić się na inny. W prostej sieci nie ma zapasowego rozwiązania.

Główne cechy

• Wiele powiązanych ze sobą łańcuchów pokarmowych.
• Strzałki pokazujące przepływ energii.
• Poziomy troficzne od producentów do drapieżników szczytowych.
• Pośrednie efekty, które rozprzestrzeniają się po całym systemie.

Sieci pokarmowe to modele, a nie fotografie. Uproszczają rzeczywistość, aby uwidocznić wzorce. Najlepsze z nich powstają w wyniku wieloletnich obserwacji terenowych.