Każdy człowiek zużywa zasoby i produkuje odpady. Ślad ekologiczny mierzy, ile powierzchni ziemi i wody populacja potrzebuje, aby wyprodukować to, co konsumuje, i wchłonąć to, co wyrzuca. Jest on wyrażony w hektarach globalnych – znormalizowanej jednostce, która uwzględnia różne rodzaje gruntów: grunty orne, pastwiska, lasy, łowiska i tereny zabudowane. Koncepcję tę opracowali Mathis Wackernagel i William Rees na początku lat 90. XX wieku.

Ślady ekologiczne są bardzo zróżnicowane. Osoba w Stanach Zjednoczonych wykorzystuje około ośmiu hektarów globalnych. Osoba w Indiach wykorzystuje około jednego hektara. Gdyby każdy żył jak przeciętny Amerykanin, ludzkość potrzebowałaby kilku Ziemi, aby zaspokoić zapotrzebowanie. Średnia globalna przekracza obecnie możliwości regeneracji planety, co oznacza, że ​​zużywamy kapitał naturalny. Ta luka nazywana jest przekroczeniem ekologicznym. Emisje dwutlenku węgla pochodzące ze spalania paliw kopalnych stanowią największą część większości śladów ekologicznych.

Co obejmuje ślad

• Grunty uprawne na żywność i włókno.
• Pastwisko dla zwierząt gospodarskich.
• Las jako źródło drewna i pochłaniania dwutlenku węgla.
• Łowiska rybne i tereny zabudowane.

Krytycy zauważają, że wskaźnik ten upraszcza skomplikowane kompromisy. Traktuje wszystkie obszary jako równoważne i nie uwzględnia niedoboru wody ani utraty bioróżnorodności. Mimo to daje on ogólny obraz tego, ile natury wymaga nasz styl życia.