Tereny trawiaste, na których kiedyś żyły stada, mogą obrócić się w pył w ciągu jednego pokolenia. Pustynnienie to proces, w którym żyzna ziemia staje się pustynią. Dzieje się tak głównie w suchych regionach graniczących z istniejącymi pustyniami, zwanych terenami suchymi. Przyczyną jest zazwyczaj niewłaściwe zarządzanie gruntami: nadmierny wypas, nadmierna uprawa i wylesianie pozbawiają glebę roślinności, która ją podtrzymuje. Susza może przyspieszyć degradację, ale rzadko jest jej jedyną przyczyną.

Proces ten napędza się sam. Kiedy rośliny zanikają, wiatr i deszcz zmiatają wierzchnią warstwę gleby. Bez niej mniej roślin może rosnąć. Ziemia staje się jaśniejsza, odbijając więcej ciepła i zmniejszając opady deszczu. Naukowcy szacują, że pustynnienie dotyka miliardy hektarów na całym świecie, a region Sahel w Afryce jest jednym z najbardziej dotkniętych. Projekt Wielki Zielony Mur, zainicjowany w 2007 roku, ma na celu rekultywację zdegradowanych terenów w suchym pasie kontynentu poprzez sadzenie drzew i wspieranie zrównoważonego rolnictwa.

Główne przyczyny

• Nadmierny wypas bydła.
• Nadmierna uprawa i skrócone okresy ugorowania.
• Wylesianie w celu pozyskania paliwa i ziemi uprawnej.
• Niedostateczne nawadnianie powodujące zasolenie gleby.

Pustynnienie nie jest nieuniknione. Uprawa tarasowa, wypas rotacyjny i uprawy odporne na suszę mogą je spowolnić lub odwrócić. Rozwiązaniem rzadko jest samo sadzenie drzew. Chodzi o to, by dać ziemi czas na regenerację.