Wylesianie to masowe wycinanie lasów, często na potrzeby rolnictwa, wyrębu lub rozwoju. Ludzie wycinali lasy od tysięcy lat, ale tempo tego procesu drastycznie przyspieszyło w XX wieku. Najbardziej ucierpiały lasy tropikalne w Amazonii, Kotlinie Konga i Azji Południowo-Wschodniej. W latach 1990–2020 świat stracił około 420 milionów hektarów lasów, czyli obszar większy niż Unia Europejska. Tempo to uległo spowolnieniu w niektórych regionach, ale nadal jest wysokie.

Przyczyny różnią się w zależności od regionu. W Amazonii hodowla bydła i uprawa soi napędzają większość wycinek. W Azji Południowo-Wschodniej plantacje palmy olejowej odgrywają główną rolę. W Afryce dużą rolę odgrywa rolnictwo na małą skalę i pozyskiwanie drewna opałowego. Wycinka lasów, górnictwo i budowa dróg otwierają drogę do dalszego osadnictwa. Wylesianie niszczy siedliska, wysiedla rdzenne społeczności i uwalnia węgiel zgromadzony w drzewach i glebie. Zaburza również rytm opadów, ponieważ lasy odzyskują wodę z powrotem do atmosfery. Amazonię nazywa się czasami „latającą rzeką”, ponieważ uwalnia tak dużo wilgoci.

Główni kierowcy

• Rozwój rolnictwa ukierunkowany na uprawę roślin i hodowlę zwierząt.
• Wycinka drzew i papieru.
• Górnictwo i rozwój infrastruktury.
• Zbieranie drewna opałowego i rolnictwo na małą skalę.

Zalesianie i ochrona lasów mogą pomóc, ale nowe lasy potrzebują dziesięcioleci, aby osiągnąć poziom magazynowania węgla i bioróżnorodności równy drzewostanom pierwotnym.