Ślad węglowy to całkowita ilość gazów cieplarnianych emitowanych przez daną osobę, organizację, produkt lub zdarzenie. Zazwyczaj mierzy się go w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla, co oznacza, że ​​różne gazy są łączone w jedną wartość na podstawie ich potencjału ocieplenia. Na przykład metan zatrzymuje znacznie więcej ciepła niż dwutlenek węgla w krótkim czasie, dlatego jego wkład jest odpowiednio ważony.

Ślady środowiskowe obejmują emisje bezpośrednie i pośrednie. Jazda samochodem spala paliwo bezpośrednio. Spożywanie wołowiny wiąże się z emisjami pochodzącymi z produkcji paszy, karczowania gruntów, trawienia zwierząt i transportu. Latanie, ogrzewanie domu i kupowanie towarów przemysłowych – wszystkie te czynności przyczyniają się do emisji. Obliczenie śladu środowiskowego wymaga założeń, a różne metody dają różne wyniki. Mimo to koncepcja ta jest przydatna. Przekształca globalny problem w coś mierzalnego w skali jednostki lub organizacji. Firmy wykorzystują ślady środowiskowe, aby określić, skąd pochodzą emisje i gdzie można je ograniczyć.

Typowe źródła

• Transport: samochody, loty, wysyłka.
• Żywność: mięso i nabiał, szczególnie wołowina i jagnięcina.
• Energia: elektryczność i ogrzewanie.
• Dobra i usługi: produkcja i odpady.

Kompensacje emisji dwutlenku węgla pozwalają ludziom i firmom płacić za redukcję emisji w innych miejscach, na przykład poprzez sadzenie drzew lub finansowanie energii odnawialnej. Kompensacje są kontrowersyjne. Mogą pomóc, ale nie zastąpią redukcji emisji u źródła.