Fragment lasu deszczowego może pomieścić więcej gatunków niż cały kontynent lasu umiarkowanego. Ta różnorodność życia, od genów po ekosystemy, to różnorodność biologiczna. Obejmuje ona liczbę gatunków w danym miejscu, zmienność genetyczną w obrębie każdego gatunku oraz zakres siedlisk i procesów ekologicznych, które one tworzą. Termin ten zyskał szerokie zastosowanie w latach 80. XX wieku, gdy naukowcy i ekolodzy szukali sposobu na opisanie zanikającego bogactwa.

Różnorodność biologiczna nie jest równomiernie rozłożona. Lasy tropikalne, rafy koralowe i duże jeziora stanowią siedlisko niezwykłej koncentracji gatunków. Te „gorące punkty” pokrywają niewielki ułamek powierzchni planety, ale zamieszkuje je większość gatunków lądowych. Różnorodność biologiczna ma znaczenie praktyczne. Różnorodność genetyczna pomaga roślinom uprawnym w walce z chorobami. Zróżnicowane ekosystemy filtrują wodę, zapylają rośliny i magazynują węgiel. Wraz z zanikaniem gatunków, funkcje te słabną. Obecne tempo wymierania znacznie przekracza naturalne tempo, co jest spowodowane utratą siedlisk, zmianami klimatu, zanieczyszczeniem środowiska i nadmierną eksploatacją zasobów.

Poziomy różnorodności biologicznej

• Różnorodność genetyczna w obrębie gatunku.
• Różnorodność gatunków w społeczności.
• Różnorodność ekosystemów w krajobrazie.
• Różnorodność funkcjonalna w rolach ekologicznych.

Ochrona bioróżnorodności to nie tylko ratowanie charyzmatycznych zwierząt. To utrzymanie w nienaruszonym stanie systemów podtrzymujących ludzkie życie.