Token bezpieczeństwa reprezentuje własność aktywów i podlega przepisom prawa papierów wartościowych. To właśnie jest kluczowa różnica w porównaniu z tokenem użytkowym. Token użytkowy zapewnia dostęp do usługi. Token bezpieczeństwa to kontrakt inwestycyjny. Spełnia on test Howeya, ustanowiony przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych w 1946 roku. Jeśli inwestujesz pieniądze we wspólne przedsięwzięcie, oczekując zysku z wysiłków innych, posiadasz papier wartościowy. Większość transakcji sprzedaży tokenów w 2017 roku nie przeszła tego testu, dlatego Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) podjęła za nimi działania.

Tokeny bezpieczeństwa mogą reprezentować akcje, instrumenty dłużne, nieruchomości lub udziały w funduszach. Obrót nimi odbywa się na regulowanych platformach i wymaga przestrzegania zasad KYC, AML oraz akredytacji inwestorów. Obietnicą jest płynność tradycyjnie niepłynnych aktywów. Budynek w Nowym Jorku mógłby zostać tokenizowany i handlowany w częściach. Rzeczywistość jest bardziej skomplikowana. Obciążenia regulacyjne są wysokie. Obrót wtórny jest ograniczony. Rynek rozwija się powoli w porównaniu z tokenami użytkowymi i NFT. Instytucje są zainteresowane, ale działają ostrożnie. Tokeny bezpieczeństwa nie stanowią luki prawnej. To tradycyjne papiery wartościowe z nową warstwą rozliczeniową.

Charakterystyka tokena bezpieczeństwa

• Umowa inwestycyjna – przechodzi test Howeya
• Regulowane — podlegające przepisom dotyczącym papierów wartościowych
• Zabezpieczone aktywami — reprezentuje kapitał własny, dług lub aktywa rzeczowe
• Wymagana zgodność — KYC, AML, akredytacja

Jeśli token obiecuje zysk z czyjejś pracy, należy zakładać, że jest to papier wartościowy, dopóki prawnik nie stwierdzi inaczej.