Efekty wizualne to cyfrowo tworzone obrazy dodane do materiału filmowego. Powstają w postprodukcji, przy użyciu oprogramowania komputerowego. Obejmują one postacie CGI, środowiska cyfrowe, eksplozje i efekty odmłodzenia. Służą do tworzenia rzeczy niemożliwych. Smoka, statku kosmicznego, miasta zniszczonego przez kosmitów. Służą również do uwydatnienia tego, co możliwe. Niebo zostaje zastąpione, przewody usunięte, budynek rozbudowany. Efekty wizualne są wszechobecne we współczesnym kinie. Widzowie często nie potrafią odróżnić rzeczywistości od cyfryzacji.

Efekty wizualne składają się z kilku elementów. Modelowanie tworzy obiekty 3D. Teksturowanie dodaje detali powierzchni. Rigging umożliwia ruch obiektów. Animacja ożywia je. Oświetlenie integruje je ze sceną. Kompozycja łączy elementy cyfrowe z ujęciami aktorskimi. Renderowanie oblicza ostateczny obraz. Każdy etap jest złożony i czasochłonny. Wykonanie jednego ujęcia może zająć tygodnie lub miesiące. Nad jedną klatką może pracować zespół artystów.

Efekty wizualne nie zastąpią opowiadania historii. Film z oszałamiającymi efektami, ale słabym scenariuszem, i tak jest porażką. Najlepsze efekty wizualne służą fabule. Tworzą świat, który wydaje się na tyle realistyczny, że aż trudno w niego uwierzyć. Znikają w filmie. A gdy nie znikają, rozpraszają uwagę. Dolina niesamowitości, gdzie cyfrowy człowiek wygląda niemal jak prawdziwy, ale nie do końca realny, stanowi nieustanne wyzwanie. Technologia stale się rozwija. Osąd, kiedy jej użyć, nie. Efekty wizualne są narzędziem. Nie są podporą.