Visuele effecten zijn digitaal gecreëerde beelden die aan live-action opnames worden toegevoegd. Ze worden in de postproductie gemaakt met behulp van computersoftware. Voorbeelden hiervan zijn CGI-personages, digitale omgevingen, explosies en verjongingseffecten. Ze worden gebruikt om het onmogelijke te creëren: een draak, een ruimteschip, een stad die door aliens is verwoest. Maar ze worden ook gebruikt om het mogelijke te versterken: een vervangende lucht, een verwijderde kabel, een verlengd gebouw. ​​Visuele effecten zijn alomtegenwoordig in de moderne cinema. Het publiek kan vaak niet meer onderscheiden wat echt is en wat digitaal.

Visuele effecten bestaan ​​uit verschillende onderdelen. Modelleren creëert de 3D-objecten. Textureren voegt de oppervlaktedetails toe. Rigging zorgt ervoor dat de objecten kunnen bewegen. Animatie brengt ze tot leven. Belichting integreert ze in de scène. Compositing combineert de digitale elementen met de live-action beelden. Rendering berekent het uiteindelijke beeld. Elke fase is complex en tijdrovend. Het kan weken of maanden duren om één enkele opname te voltooien. Een team van artiesten kan aan één enkel frame werken.

Visuele effecten zijn geen vervanging voor een goed verhaal. Een film met verbluffende effecten maar een zwak script faalt nog steeds. De beste visuele effecten dienen het verhaal. Ze creëren een wereld die realistisch genoeg aanvoelt om in te geloven. Ze gaan op in de film. Als ze dat niet doen, worden ze een afleiding. De 'uncanny valley', waar een digitaal mens er bijna, maar net niet helemaal echt uitziet, blijft een hardnekkig probleem. De technologie blijft zich ontwikkelen. Het oordeel over wanneer je die technologie moet gebruiken, blijft echter onveranderd. Visuele effecten zijn een hulpmiddel. Geen kruk.