Światło świecy jest pomarańczowe. Światło dzienne jest niebieskie. Różnica polega na temperaturze barwowej, która jest miarą ciepła lub chłodu światła. Mierzy się ją w kelwinach, jednostce temperatury termodynamicznej. Niższe wartości kelwinów są cieplejsze, czyli bardziej pomarańczowe lub czerwone. Wyższe wartości są chłodniejsze, czyli bardziej niebieskie. Temperatura płomienia świecy wynosi około 1800 K. Temperatura żarówki tradycyjnej wynosi około 2700 K. Temperatura światła dziennego w południe wynosi około 5600 K. Zachmurzone niebo może mieć temperaturę 7000 K lub wyższą.

Temperatura barwowa ma znaczenie w kinematografii, ponieważ wpływa na nastrój i realizm sceny. Ciepłe światło może nadać scenie przytulny, romantyczny lub nostalgiczny charakter. Zimne światło może sprawić, że będzie ona zimna, sterylna lub obca. Mieszanie temperatur barwowych w scenie może stworzyć kontrast i napięcie. Postać oświetlona ciepłym światłem żarowym na tle chłodnego okna może sprawiać wrażenie rozdarcia między dwoma światami. Wybór temperatury barwowej to decyzja twórcza, a nie tylko techniczna.

Kamery posiadają funkcję balansu bieli, która dostosowuje matrycę do temperatury barwowej światła. Nieprawidłowe ustawienie balansu bieli spowoduje, że obraz będzie zbyt pomarańczowy lub zbyt niebieski. Operatorzy filmowi często celowo ustawiają balans bieli, aby uzyskać określony efekt. Mogą również używać filtrów żelowych na lampach, aby zmienić temperaturę barwową. Skala Kelvina jest narzędziem, którego operator używa do malowania światłem.